Cover

Komplot na ptačim kwasu


Na napjate wašnje rysuje Měrka Mětowa krótki, za to pak ćim turbulentniši wurězk ze žiwjenja hólčeca, kiž sej přez wupožčenje swojeho smartphona wjac hač wulke mjerzanje napara.


Beschreibung

Knihu dóstanjeće tež jako e-book

buecher.de

hugendubel.de

libreka.de

amazon.de.


Pjatka w matematice, hanjenje sobušulerjow abo nanowa nowa přećelka z jeje tikom za wšo fijałkojte su pódlanskosće, hdyž Měrćin na Susannu mysli. K hodam je smartphone dóstał a Susanna je jenička holca, kotrejež čisło wón znaje. Tole pak ma fatalne sćěhi, jako Měrćinowy handy Oliwerej do rukow padnje. Pod ptačokwasnym hesłom »Hawron pyta sroku« kursěruje nadobo směšny nawěšk w šulerskej syći. A Susanna nochce hižo ničo wot Měrćina wědźeć. Štóž je knihu »Skónčnje 14« čitał, Měrćina jako najlěpšeho towarša tamnišeje protagonistki Sofije Mikławškec hižo trochu znaje.
Wot 12 lět


Čitanski wurězk z knihi »Komplot na ptačim kwasu«
Rańši rozhłósowy magacin radija wusyła šlagry. Stanu ze swojeho kuchinskeho stólca, sahnu z ruku k radiju a hasnu je. Maćernu hudźbu žadyn čłowjek njeznjese. Nan ju tež znjesł njeje. Tyknu sej słuchatce noweho smartphona do wuši. Sym sej jej wot wowcynych hodownych pjenjez přikupił. Z palcom šmórnu přez hładku płoninu deski a pozastanu při symbolu za poskanje hudźby. Wupytam sej swój najlubši album a nastaju sej jón tak wótře kaž móžno. Njecham na to myslić, što dźensa zaso na mnje čaka. Hodowne prózdniny su nimo a dźensa je prěni šulski dźeń w nowym lěće.
Čehodla jenož njerěkam ze swójbnym mjenom „Potter“?
Hdy bych rěkał „Měrćin Potter“, njebychu sej naš wučer matematiki a ći tamni hólcy z rjadownje mi napřećo telko dowolili. Harry Potter je swětoznaty a hdy bych rěkał kaž wón, by něšto z jeho swětoznatosće tež na mnje wotbarbiło. Tak pak rěkam „Haza“ abo „Haase“. To dyrbi sej čłowjek jónu předstajić, kak to je, hdyž rěkaš „Zajac“.
Měrćin Potter by wo wjele lěpje klinčało. Abo snano Harry Haase. Znajmjeńša njeby tak wostudłe było kaž Měrćin Haza. Sym jenički w rjadowni, kiž ma swójbne mjeno z raja zwěrjatow. A to najhórše je, zo je Oli do hód za tym přišoł, zo móže mje tež „zaječk“ wołać.
„Zaječk!“ – přez hodowne prózdniny sym na te přimjeno skoro zabył. Ale dźensa sym so hnydom po wotućenju zaso na to dopomnił. Runje tak zlě pak je, hdyž mje naš wučer matematiki, knjez Rudolf, k tafli woła. Wón njepraji „Haza“, ale moje mjeno do dołhosće ćahajo: „Hoooza“. To njemóžu wučuć. A scyła nic, hdyž dyrbju doprědka k tafli. Moja hłowa je potom stajnje prózdna kaž wudute jejo.
Rozměšam w nopachu misli a započnu jón łžičkować. Nadobo suwa so sćin do kuchnje. Sćin pódla mje pozastanje. Wukopa so jako moja mać, kotraž so mi napřećo na stólc sydnje. Wjechluje z rukomaj a hižo zaso dyrbju na Piwčićanskeho ganzora myslić. Wućahnu słuchatce a zwostudźeny na mać hladam.
„Zo mi tón handy doma wostajiš“, prěduje, „w šuli nima ničo pytać! A bjer so w matematice kusk hromadźe, hewak mi hišće sedźo wostanješ.“ Tomu njehodźi so ničo přispomnić a tuž mjelču. Mać stanje a sej cholowy zhładkuje.

Zusatzinformation

ISBN 978-3-7420-2298-1
Sprache des Artikels Obersorbisch
Bibliografische Angaben 2014
164 s., kruta wjazba

Verfügbarkeit: Auf Lager

Lieferzeit (Arbeitstage): 2-3

12,90 €
inkl. 7% MwSt., zzgl. Versandkosten

Beschreibung

Knihu dóstanjeće tež jako e-book

buecher.de

hugendubel.de

libreka.de

amazon.de.


Pjatka w matematice, hanjenje sobušulerjow abo nanowa nowa přećelka z jeje tikom za wšo fijałkojte su pódlanskosće, hdyž Měrćin na Susannu mysli. K hodam je smartphone dóstał a Susanna je jenička holca, kotrejež čisło wón znaje. Tole pak ma fatalne sćěhi, jako Měrćinowy handy Oliwerej do rukow padnje. Pod ptačokwasnym hesłom »Hawron pyta sroku« kursěruje nadobo směšny nawěšk w šulerskej syći. A Susanna nochce hižo ničo wot Měrćina wědźeć. Štóž je knihu »Skónčnje 14« čitał, Měrćina jako najlěpšeho towarša tamnišeje protagonistki Sofije Mikławškec hižo trochu znaje.
Wot 12 lět


Čitanski wurězk z knihi »Komplot na ptačim kwasu«
Rańši rozhłósowy magacin radija wusyła šlagry. Stanu ze swojeho kuchinskeho stólca, sahnu z ruku k radiju a hasnu je. Maćernu hudźbu žadyn čłowjek njeznjese. Nan ju tež znjesł njeje. Tyknu sej słuchatce noweho smartphona do wuši. Sym sej jej wot wowcynych hodownych pjenjez přikupił. Z palcom šmórnu přez hładku płoninu deski a pozastanu při symbolu za poskanje hudźby. Wupytam sej swój najlubši album a nastaju sej jón tak wótře kaž móžno. Njecham na to myslić, što dźensa zaso na mnje čaka. Hodowne prózdniny su nimo a dźensa je prěni šulski dźeń w nowym lěće.
Čehodla jenož njerěkam ze swójbnym mjenom „Potter“?
Hdy bych rěkał „Měrćin Potter“, njebychu sej naš wučer matematiki a ći tamni hólcy z rjadownje mi napřećo telko dowolili. Harry Potter je swětoznaty a hdy bych rěkał kaž wón, by něšto z jeho swětoznatosće tež na mnje wotbarbiło. Tak pak rěkam „Haza“ abo „Haase“. To dyrbi sej čłowjek jónu předstajić, kak to je, hdyž rěkaš „Zajac“.
Měrćin Potter by wo wjele lěpje klinčało. Abo snano Harry Haase. Znajmjeńša njeby tak wostudłe było kaž Měrćin Haza. Sym jenički w rjadowni, kiž ma swójbne mjeno z raja zwěrjatow. A to najhórše je, zo je Oli do hód za tym přišoł, zo móže mje tež „zaječk“ wołać.
„Zaječk!“ – přez hodowne prózdniny sym na te přimjeno skoro zabył. Ale dźensa sym so hnydom po wotućenju zaso na to dopomnił. Runje tak zlě pak je, hdyž mje naš wučer matematiki, knjez Rudolf, k tafli woła. Wón njepraji „Haza“, ale moje mjeno do dołhosće ćahajo: „Hoooza“. To njemóžu wučuć. A scyła nic, hdyž dyrbju doprědka k tafli. Moja hłowa je potom stajnje prózdna kaž wudute jejo.
Rozměšam w nopachu misli a započnu jón łžičkować. Nadobo suwa so sćin do kuchnje. Sćin pódla mje pozastanje. Wukopa so jako moja mać, kotraž so mi napřećo na stólc sydnje. Wjechluje z rukomaj a hižo zaso dyrbju na Piwčićanskeho ganzora myslić. Wućahnu słuchatce a zwostudźeny na mać hladam.
„Zo mi tón handy doma wostajiš“, prěduje, „w šuli nima ničo pytać! A bjer so w matematice kusk hromadźe, hewak mi hišće sedźo wostanješ.“ Tomu njehodźi so ničo přispomnić a tuž mjelču. Mać stanje a sej cholowy zhładkuje.

Zusatzinformation

ISBN 978-3-7420-2298-1
Sprache des Artikels Obersorbisch
Bibliografische Angaben 2014
164 s., kruta wjazba