Cover

Sym měła tajki strach

Poslednje dny 2. swětoweje wójny w Serbach
Přez lětdźesatkaj je Beno Budar zaso a zaso jězdźił k serbskim staršim žónskim, zo bychu jemu powědali swoje dopomnjenki na poslednje dny 2. swětoweje wójny, 73 z nich je w jeho dołho wočakowanej knize zastupjene. Lochko jim njebě, wo swojich wosudach rěčeć, husto bě dopomnjenje jara bolostne.

Beschreibung

Zdobom pak bě wolóžace, su dźě žony zrědka hdy někomu wo swojich najhóršich dožiwjenjach rozprawjeli. »Što sym ja wšo dožiwiła«, praji swědka časa w knize, »sym wjesoła, zo móžu to někomu powědać.« A tak su tute jich dopomnjenki kaž pózdni wukřik, swědčo wo hrózbnym času.
Kniha »Sym měła tajki strach« nawjazuje na wjele čitanu knihu Bena Budarja »Tež ja mějach zbožo«. Wonej stej hromadźe słušacej dźělej cyłka. We woběmaj wopisuja so na jimace wašnje wokomiki njesměrneho stracha, ale tež zboža w časach wójny.

Čitanski wurězk z knihi »Sym měła tajki strach«

20. apryla prěni Rusojo k nam přićahnychu na konjach. Dyrlichec holcy běchu so schowali a Korjenkec Herta, my dźěći pak wćipne na nich hladachmy. Njewědźachmy ani, što Rusojo su, zo su to normalni čłowjekojo. Koklic Rejza bě hišće mała holčka, tu prěni Rusa hnydom na konja sadźi. Ći tla nam ničo nječinja, sej prajachmy, njemějachmy žane zdaće wo wójnje.
Jedyn Rusa chcyše mje měć, sym była třinaće lět. Naša mać praješe: »Ně, ničo!« A da je wona šła. Kófrec Lejna je so cyle horjeka w bróžni na hrjadach chowała a deleka je na połsta wojakow było po cyłej bróžni. Ta je tam horjeka třepotała. Njejsu pak ju widźeli, dokelž bě horjeka wšo połne słomy.
Naša bróžnja a Kilankec a Dyrlichec su so tehdy wotpalili. Němcy su z Hórkow do Noweje Wjeski třěleli ze skałow horjeka, to scyła Rusojo a Polacy tu wjac byli njejsu. Po dróze lětachu žehliwe kule. To smy jako dźěći widźeli a tónle wobraz drje sobu do rowa wozmjemy. A to šće njejsmy wědźeli, što wšo hišće na nas čaka. Ja praju, přetrać smy my dyrbjeli wjac hač někotryžkuli wojak, kiž je zady fronty był. Ći njejsu telko sobu dóstali kaž my jow.

Zusatzinformation

ISBN 978-3-7420-2238-7
Sprache des Artikels Obersorbisch
Bibliografische Angaben 2013
250 s., wobrazy, kruta wjazba

Verfügbarkeit: Auf Lager

Lieferzeit (Arbeitstage): 2-3

12,90 €
inkl. 7% MwSt., zzgl. Versandkosten

Beschreibung

Zdobom pak bě wolóžace, su dźě žony zrědka hdy někomu wo swojich najhóršich dožiwjenjach rozprawjeli. »Što sym ja wšo dožiwiła«, praji swědka časa w knize, »sym wjesoła, zo móžu to někomu powědać.« A tak su tute jich dopomnjenki kaž pózdni wukřik, swědčo wo hrózbnym času.
Kniha »Sym měła tajki strach« nawjazuje na wjele čitanu knihu Bena Budarja »Tež ja mějach zbožo«. Wonej stej hromadźe słušacej dźělej cyłka. We woběmaj wopisuja so na jimace wašnje wokomiki njesměrneho stracha, ale tež zboža w časach wójny.

Čitanski wurězk z knihi »Sym měła tajki strach«

20. apryla prěni Rusojo k nam přićahnychu na konjach. Dyrlichec holcy běchu so schowali a Korjenkec Herta, my dźěći pak wćipne na nich hladachmy. Njewědźachmy ani, što Rusojo su, zo su to normalni čłowjekojo. Koklic Rejza bě hišće mała holčka, tu prěni Rusa hnydom na konja sadźi. Ći tla nam ničo nječinja, sej prajachmy, njemějachmy žane zdaće wo wójnje.
Jedyn Rusa chcyše mje měć, sym była třinaće lět. Naša mać praješe: »Ně, ničo!« A da je wona šła. Kófrec Lejna je so cyle horjeka w bróžni na hrjadach chowała a deleka je na połsta wojakow było po cyłej bróžni. Ta je tam horjeka třepotała. Njejsu pak ju widźeli, dokelž bě horjeka wšo połne słomy.
Naša bróžnja a Kilankec a Dyrlichec su so tehdy wotpalili. Němcy su z Hórkow do Noweje Wjeski třěleli ze skałow horjeka, to scyła Rusojo a Polacy tu wjac byli njejsu. Po dróze lětachu žehliwe kule. To smy jako dźěći widźeli a tónle wobraz drje sobu do rowa wozmjemy. A to šće njejsmy wědźeli, što wšo hišće na nas čaka. Ja praju, přetrać smy my dyrbjeli wjac hač někotryžkuli wojak, kiž je zady fronty był. Ći njejsu telko sobu dóstali kaž my jow.

Zusatzinformation

ISBN 978-3-7420-2238-7
Sprache des Artikels Obersorbisch
Bibliografische Angaben 2013
250 s., wobrazy, kruta wjazba