„Ja, kocor Stani, powědam w 12 kapitlach tuteje knihi česćenym młodym a staršim čitarjam štó a čeji sym, hdźe a kak sym na swět přišoł, pola kotrych a kajkich ludźičkow sym pobył, kajke mějach dyrdomdeje a wjele dalšich kočich dožiwjenjow mjawmjawmjaw ...“
Takle pisa kocor Stani na prěnjej stronje swojeho dźenika. Mnoho dźensnišich staršich su ze stawiznu kocora Stanija wotrostli. Nětko změje přichodna generacija składnosć, powědanjam tuteho „nadobneho skoćeća“, kaž so kocor sam mjenuje, na CD připosłuchać. Serbski dźiwadźelnik Stanisław Brankačk je jemu za předležacu dźěćacu słuchoknihu swój hłós dał. Dźěći wot 9 lět zhonja tež, kak je Stanija kočidrač pokradnył, što je jemu šěra kóčka radźiła, kak je so jeho wulke wojowanje z Napoleonom skónčiło, štó su Žižka, Paša a Betty abo kak je jako detektiw pomhał paduchow wotkryć.

Słuchanska proba