Hač w nalěću, lěću, nazymje abo zymje – w přirodźe so přeco něšto hiba. Při pólnym pućiku kćějetej dźiwja róža a hłohonc. Tam šwórči prěni mejski bruk a mjez husacymi kwětkami tyka knot swoju hłowu z knotwišća. Na žnjach ma žurk na pšeńčnišću nuzne. Mjez kostrjancami je so pólna myška schowała. Na kerku błyšća so kaž purpur čerwjene šiplenki a wjewjerčka hromadźi sej worješki za dołhu zymu.

W předležacej wobrazowej knize móžeja sej dźěći žurka a kohlicu, škowrončka a wjesnu łastojčku a hišće wjele wjace zwěrjatow a rostlinow woměrje a dokładnje wobhladać. Přewšo krasnym a nazornym ilustracijam su teksty přidate, kotrež rysuja běh lěta na polu a łuce. Njewabja jenož k zhromadnemu wobhladowanju a bjesadźe ale zdobom k wulětej do přirody. Słowničk na kromje stronow sposrědkuje najmjeńšim wotpowědne serbske zapřijeća.