Prěnje lěta po druhej swětowej wójnje běchu tež za Serbow połne nadźije a wočakowanjow na dalše narodne byće a žiwjenje, po tym zo bě so Łužica runje wot słowjanskich wojakow wuswobodźiła. Wopisuja so šěroke prócowanja serbskeho narodneho hibanja wo zachowanje a wuwiće serbskeje rěče a kultury w prěnich lětach po rozbiću nacistiskeho systema. Ćeže wobstejachu wosebje w Delnjej Łužicy, hdźež běchu wuměnjenja za narodne wuwiće Serbow wo wjele komplikowaniše. Tute a dalše nowe dopóznaća ze swojeho stawiznopisneho slědźenja awtor tu zapleće a z wjele dokumentami, listami a fotami podkładźe. Někotre z nich so tu hakle prěni raz čitarjam spřistupnja.