Je to dosć njepřijomna wěc, hdyž w ćichim kućiku swojej najlubšej njelepje a njejasnje započinaš rozkładować, štož ći hižo dołho we hłowje a wutrobje brunči. A prjedy hač sy jej jenož jónu trochu hłubšo do woči pohladnył, je ći twochnyła. Přepozdźe so domasliš, zo sy so přez njezrozumliwu rěč wo najrjeńšu wěc swěta přinjesł. Serbski spisowaćel a basnik, nowinar a přełožowar je so lětdźesatki dołho ze serbšćinu zaběrał. Je zezběrał šwarnu šwitu rěčnych njeleposćow a zmylkow a chce čitarjej z radu a pokiwami pomhać, zo by kročił po puću k dobrej serbšćinje a zo by nic naposledk z prawje špatneho słowa narostła ta wulka lubosć.