»Tu sćelu Wam cyličku zběrku a prošu: Wzmiće ju do swojeju rukow...«, piše w nalětniku lěta 1895 Jan Radyserb-Wjela Arnoštej Muce, přepodawši jemu njesprócnje nezběrany pokład swojich přisłowow z ludu. Muka bě potom 1902 njedźiwajo na prócu a zadźěwki wudaće tutoho po Smolerjowych ›serbskich ludowych pěsničkach‹ »najwažnišeho płoda z honow serbskeho narodopisa« přihotował. Tutón wulkotny pomnik serbskeje rěče a ludoweje mudrosće z wěka zańdźeneho lětstotka je nam nimoměry hódny našeje žadosće dla. Wosebje za filologiju, za sorabistiku a slawistiku je zwjazk ze swojimi něhdźe 10.000 pozicijemi bohaty pokład.