Wot wulkeho róžka hač k hodownikej chce tuta knižka serbske dźěći přez lěto přewodźeć. Nimo kalendarija je we wudaću mnoho rjanych nimale pozabytych rěčnych wobrotow wopisanych. Młodźi wužiwarjo zhonja na přikład, što je „koči měrkuš“, čehodla „chlěb sedźi“ abo hdy komu „hrjebjeń rosće“. Zetkaja pak tež lutki, wódneho muža, připołdnicu a dalše postawy ze serbskich bajow. Wězo su tekstam Měrćina Nowaka přidate krasne jeho ilustracije. Na zabawne wašnje zbliži so dźěćom jedyn z najznaćišich a najwoblubowanišich serbskich wuměłcow 20. lětstotka. Trajna protyka je dźěćom zakładneje šule rjany dar k narodninam abo k hodam. Wšako je we njej tež městno za prěnje swójske zapiski.