Jan picuje swojeho zajaca ze šokoladu, šulske toboły stražuja nad njeposłušnymi pisakami a zešiwkami, wulka hospoza so małeje myški boji a lóza wjera čini kašporowym klankam klubu. Hač drje je to wšitko móžno? Wšojedne, hač wěrne abo wumyslene – putace a połne fantazije su powědki Marje Młynkoweje cyle wěsće.
Wozjewjene běchu dźěćace powědančka Młynkoweje w 1975 w LND wušłej knize „Dundak Matej“, kotraž je hižo dawno wupředata. Wot profesionalneju dźiwadźelnikow čitane powědki „Janowy zajac“, „Nóc w šuli“, „Myš we wjelbiku“ a „Kak Měrcyne kašporowe klanki do swěta pućowachu“ su chłóšćenka za dźěćace wuši – haj poprawom za cyłu swójbu.

Słuchanska proba