Kušel-zawk a prěnja lubosć: Sofija chce być štyrnaće!
W prózdninach je zeznała Toma a hižo z pěskoweho kašćika znaje Měrćina, kotremuž móže wšo dowěrić a před kotrymž so ani płakać njehańbuje. Što pak staj wonaj porno Andrejej z dźewjatki? Tón ma něšto cyle wosebiteho, snano něšto podobneho kaž Elwira z Kirgizistana, z kotrejž je so Sofija spřećeliła. Ale njejstej to jenož Andrejowej ćmowej woči, kotrejž Sofiju putatej.
Stawizna wo Sofiji a wo jeje sonach, wo spłóšiwych hubkach a wo njewěstej žedźbje za wjac.
Za čitarjow wot 12 lět

Čitanski wurězk

Nazymski wětřik lisćo po pućikach honi a tež mje domoj ćěri. Nan před kěrchowom zaso hodźiny dołho ze susodami bachta, a tež mać je hižo njesćerpna. Wěm, zo sym ju ze swojim njeměrom natyknyła. Skónčnje samej domoj dźemoj.
„Sy kaž zešerjena kokoš“, mi nan hnydom praji, jako zapozdźeny domoj dóńdźe. Nimam chwile, na njeho dźiwać. Časnik njesmilnje doprědka ćěri, a ja běham mjez špihelom w kupjeli a mojej stwu tam a sem. Skónčnje wowka na chódbu příńdźe a mje změrujo wokomik do rukow wozmje. „Budźe to rjane, přewšo rjane popołdnjo“, mi do wucha šepta. Wowcynej ćopłej ruce mje woprawdźe wokomik změrujetej. W cyłym domje mjeztym za kofejom a maćernym slowkowym tykancom wonja. Nan tepta hižo zaso w garderobje a něšto pyta. Mam zaćišć, zo by kompletna swójba Mikławškec najradšo sobu na mój rendezvous chcyła, a pomału je mi to njepřijomne. Najradšo bych chcyła, zo so wšitcy woměrje do bydlenskeje zesydaja a zo tam wostanu, njewidźomni za Andreja.
„Twój Andrej pak je njesćerpny“, praji mać. Njejsym docyła słyšała, zo je hižo dwójce při durjach zwoniło. Skoču k durjam. A staršej woprawdźe na koridorje teptataj, jenož zo byštaj sej Andreja wobhladać móhłoj. Mi je to přewšo njepřijomne.
Njewěm, što wočakujetaj. Snano někajkeho zwonkazemskeho, kiž spyta jeju jeničku dźowku wotwjesć? Starši su druhdy dźiwna čłowjeska „species“.