Wotydźenja kóžde ranje słyšimy w Serbskim rozhłosu wosobinske mysle katolskich a ewangelskich Serbow z Budyšina a z wjeskow mjez Slepom a Cokowom, wot Němcow pola Wojerec hač do Žuric, a mjez Njebjelčicami a Lichanjom, a to nětko hižo wjele lět.
Młodźi a starši awtorojo wotkrywaja hłuboki zmysł Božeho słowa za swój a naš wšědny dźeń.
Msgr. Měrćin Salowski a Měrana Cušcyna staj z wulkeho pisaneho łónca w najwšelakorišich rukopisach podatych myslow wupytałoj a zestajałoj zběrku, kotraž chce čitarja přewodźeć po wšěch pućach a wšědnje na měrnu chwilu rozpominanja přeprošuje.