»Srjedź zymy ptački kwasuja, hdyž wonka leži sněh …« Z tym započina so pola nas kóžde lěto wjesołe swjedźenjowanje a w Delnjej Łužicy so campruje. Sćěhuja jutrowne nałožki, chodojtypalenje a mejemjetanje – a tak wjerći so lěto dale, doniž po wsy njechodźitej dźěćetko a Janšojski bog. A kajke wjeselo maja při tym dźěći!
Wobrazowa knižka předstaja najmjeńšim znate serbske nałožki ze stučkami Madleny Nasticcyneje a barbnymi wobrazami Isy Bryccyneje.
Za delnjoserbske dźěći je rymowała Erika Jahnowa.