Woko Mok – syn wódneho muža z Čorneho Łuha dźe do ludźi, nawuknje pola němeho samotarja Wjelewěda pisać a čitać a potom ničo hač do šule! Přeco hižo je chcył sobu do toho wulkeho twarjenja chodźić, z dźěćimi jórdować, měć přećelow a być čłowjek. Hač nańdźe tam swoje zbožo?