Skónčnje je patoržica. Ale kak dołhi móže tola tajki dźeń być! Leńka a Pětrk móžetaj lědma dočakać, zo rumpodich wobradźeć přińdźe. Hdźe jenož nan z jědlu wostanje, zo byštaj móhłoj ju kaž kóžde lěto rjenje wupyšić? A hač drje budźe tež tajka rjana kaž w adwentnym kalendru? Při dołhim čakanju soni Leńka wo rumpodichu, wo dźěłarni palčikow a wo jědlence w zasněženym lěsu.
Hodowna stawizna po swójskej hrě „Són wo jědlence“ je za předšulske dźěći a šulerjow prěnich lětnikow.