„Wjelicka, dłymoka źěra, skerjej zarěz. Luźe a śěgi tam dołojce ako grajki … Hyšći pó lětźasetkach mógu se kradu na to tšašne zacuśe dopomnjeś, kótarež jo mě ako źewjeślětnego gólca pśi póglědnjenju z kšomy do dłymokeje brunicoweje jamy wobłapiło.“
Wěcej ako 25 lět jo se fotografikaŕ Jürgen Maćij z temu „brunica we Łužycy“ zaběrał. Wón jo wót wudobywanja brunice pótrjefjone strony fotografěrował a radikalne pśetwórjenje łužyskeje krajiny pśewóźował. Jo zapópadnuł wšedny źeń a swěźenje luźi na kšomje jamy, wótbagrowanje jsow, wudobywanje a pśeźěłanje brunice ako teke rekultiwěrowanje pógórnistwoweje krajiny we wjelicnych fotach, kótarež se prědny raz w tak bogatej licbje a wšakorakosći wózjawiju. Literarne teksty, mjazy drugim wót Volkera Brauna, Róže Domašcyneje, Jurija Kocha a Kita Lorenca, fota pśewóźuju.

Ehemalige Dorfstraße, Grötsch, Tagebau Jänschwalde 1997 Něgajšna wejsna droga, Groźišćo, Janšojska jama