Hanzo Njepila (něźi 1761–1856) z Rownego jo był dosć njewšedny luź: bur, kenž jo meble rězbował a wopytał ze samotwarjonymi kśidłami lětaś. Wušej togo jo wón mógł pisaś, což jo było tencas wuwześe. Njepila jo pisał wó swójom źiśetstwje a wuměńku ako teke nabóžne rozpominanja – a to we swójej maminej rěcy, w Slěpjańskej serbšćinje.
Jano pěś wót něźi tśiźasća jogo rukopisow jo se wuchowało, kenž znanje naglědniwje, jědernje a zrownju gnujucy wó tegdejšem chudučkem žywjenju w Mužakojskej góli. Toś ta edicija jogo tekstow z nimskim pśełožkom zbližyjo nam muža, kótaryž jo za luźi Slěpjańskich stron juž dawno ludowy ryśaŕ.