»W zymje ptaški swajźbu maju ...« Z tym wjasołym swěźenim zachopijo se wu nas kužde lěto a ned slědujotej camprowanje a zapust, pon su južo jatšy. Njetrajo zewšym dłujko, ga juž chyta se majski bom, łapaju kokota – a tak se lěto wjerśi, až po jsy chojźi Janšojski bog. A kake wjasele to wšykno źiśam gotujo!